maandag 5 maart 2012

Christen zijn in 'de wereld'

Hallo allemaal,

Even een wat persoonlijker bericht.
Sinds ik op de kunstacademie zit, is er een hoop veranderd in mijn leven. Een nieuwe studie (dat is logisch dan), nieuwe vrienden en nieuwe indrukken. Mijn leven is ook sterk veranderd.
Sinds ongeveer een maand zit ik in een nieuwe klas, omdat ik nu de opleiding Illustratie heb gekozen. Ik heb een leuke klas met toffe klasgenoten en de studie is helemaal te gek.
Toch is er altijd iets wat ik een klein beetje mis.
Er zijn bijna geen christenen op de kunstacademie. Ja, ze zijn er wel, maar sommige hebben zich zo aangepast dat het niet meer opvalt, en mensen die hetzelfde geloven als ik zijn daar zeldzaam. Gelukkig heb ik ze wel ontmoet :) Maar het zijn er dus niet veel.
Ondanks dat heb ik besloten om me niet uit het veld te laten slaan, zelfs nu ik de enige christen in de klas ben. Ik denk dat ik hier een taak heb gekregen. En dan bedoel ik niet dat ik met een Bijbeltje sta te zwaaien in de kantine, nee, ik moet gewoon mezelf zijn. Als ik door mijn karakter en mijn daden uit kan dragen dat ik ergens anders voor sta, zal dat mensen aan het denken zetten.
Soms denk ik wel eens dat christenen mensen afschrikken doordat ze dreigen met dingen als 'de hel' en 'je mag dit niet en dat niet'. Het gaat juist om de liefde voor God en de medemens. Mensen moeten zich op hun gemak voelen bij je, ook al weten ze dat je een andere levensinstelling hebt. Verder zijn er natuurlijk ook veel aanknopingspunten; ik ben ook gewoon een mens en ik heb ook gevoelens die zij ook hebben. Ik merkte wel dat het voor sommige klasgenoten echt een openbaring was dat ik niemand bij voorbaat veroordeel, 'want dat doen christenen toch wel vaak'. Aan de ene kant vond ik dat fijn om te horen, maar aan de andere kant werd ik er wel een beetje somber van. Wat voor beeld dragen wij nou uit als christen? Schrikken wij de wereld af door 'vroomheid' en door te doen alsof wij belangrijker zijn dan de rest? Of dragen we juist Gods liefde uit?
En áls ze niet willen luisteren, gaan we dan onze zin doordrukken, met het idee 'we móeten bekeren', of laten we iedereen in zijn waarde en respecteren we hun keuze?

Toch is het voor mij af en toe erg moeilijk om 'stand te houden'. Er wordt soms best wel aan me getrokken en de argumenten van iedereen om mij heen lijken dan opeens wel te kloppen, terwijl ik weet dat het niet zo is. Het lijkt dan opeens allemaal zo logisch wat ze zeggen, en op dat moment weet ik ook even niet wat ik terug moet zeggen. Als ik dan thuis ben en in de Bijbel lees of met mijn ouders praat, is alles opeens weer glashelder. Gelukkig weet het grootste deel van mijn vrienden/medestudenten dat nu wel, en dat respecteren ze ook bijna allemaal. Dat waardeer ik heel erg. Onderling respect is één van de belangrijkste dingen in een omgeving als deze - en dan niet alleen tussen christenen en niet-christenen, maar tussen iedereen.
Ook goed om te onthouden is dat we allemaal hetzelfde in elkaar zitten. Natuurlijk zit het bij gelovigen wel wat anders, maar we zijn allemaal mensen en tot op een bepaalde hoogte kampen we allemaal met dezelfde gevoelens en emoties.

Zo nu en dan komt het in een gesprek op het onderwerp 'ik geloof niet dat God liefde is. Hij kan met Zijn vinger knippen en alle ellende is voorbij, waarom doet Hij dit nou?'. Ja, daar zit je dan met je mond vol tanden. Wat ik dan ook zeg, valt toch verkeerd. Ik kan verhalen vertellen over hoe God elk mens een eigen keuze heeft gegeven, over hoeveel verdriet Hij daarom Zelf heeft om de zonden van de mensen... maar soms is het 't beste om op zo'n moment mijn mond te houden.

Wat ik mezelf soms voorhoud als er weer een schooldag voor de boeg is, is een stuk uit het gebed dat Jezus bad tot God de Vader vlak voor hij gevangen genomen zou worden, ook wel het Hogepriesterlijk gebed genoemd.
Even wat uitleg voor de mensen die niet vertrouwd zijn met de Bijbel: 'U' is God (de Vader), 'Ik' is Jezus (de Zoon), Hij was op de aarde. Als het gaat over 'hen' en 'zij', gaat het over de gelovigen. 'De wereld' is een uitdrukking voor de wereld van de ongelovigen. Even simpel gezegd :)

'Ik bid voor heen; niet voor de wereld bid Ik U, maar voor hen, die Gij Mij gegeven hebt, want zij zijn van U, en als het mijne is het uwe en het uwe is het mijne, en Ik ben in hen verheerlijkt. En Ik ben niet meer in de wereld, maar zij zijn in de wereld en Ik kom tot U. Heilige Vader, bewaar hen in uw naam, welke Gij Mij gegeven hebt, dat zij één zijn zoals Wij. Zolang Ik bij hen was, bewaarde Ik hen in uw naam, welke Gij Mij gegeven hebt, en Ik heb over hen gewaakt en niemand uit hen is verloren gegaan, dan de zoon des verderfs, opdat de Schrift vervuld werd. Maar nu kom Ik tot U en Ik spreek dit in de wereld, opdat zij ten volle mijn blijdschap in zichzelf mogen hebben. Ik heb hun uw woord gegeven en de wereld heeft hen gehaat, omdat zij niet uit de wereld zijn, gelijk Ik niet uit de wereld ben. Ik bid niet, dat Gij hen uit de wereld wegneemt, maar dat Gij hen bewaart voor de boze. Zij zijn niet uit de wereld, gelijk Ik niet uit de wereld ben. Heilig hen in uw waarheid; uw woord is de waarheid. Gelijk Gij Mij gezonden hebt in de wereld, heb ook Ik hen gezonden in de wereld; en Ik heilig Mijzelf voor hen, opdat ook zij geheiligd mogen zijn in waarheid.' Johannes 17 : 9 t/m 19

Sommigen zullen dit bericht misschien niet waarderen, maar dat maakt even niet uit. Ik hoop dat ik sommige mensen hiermee kan helpen.

En ik zit echt niet elke dag keurig christen te zijn, juist niet. Soms heb ik het gevoel dat ik helemaal geen goede christen ben, als ik muziek luisteren of andere dingen weer eens verkies boven Bijbellezen - soms heb ik het zo druk dat ik er gewoon geen tijd voor vrijmaak. Maar ook dan mag ik weten dat er ook op dat gebied geen 'gradaties' zijn. Het gaat niet om religie en wetjes, maar om God en Zijn liefde; en het belangrijkste is dat je dat aanvaardt. Of we nou één keer in de maand Bijbellezen of drie keer per dag.

Wauw dit is een lang stuk geworden... Als er mensen zijn die het helemaal door hebben gelezen: bedankt voor jullie aandacht!

Liefs, Anne

18 opmerkingen:

  1. Martine v.d. B.5 maart 2012 om 19:30

    Mooi gesproken Anne! Ik herken heel veel in wat je schrijft hoor. Laatst vroeg iemand op twitter me of ik haar wel wilde volgen, want zij was geen christen en ik wel. Ik heb toen geantwoord dat het genoeg is dat ze méns is, dat ze daardoor al interessant is! Je bent zoals jij ook zegt inderdaad éérst mens, en dan christen.

    Fijn dat je het zo naar je zin hebt met de studie. Je resultaten zijn prachtig! En volgende keer wil ik wel mee naar de kroeg hoor, er zijn ook zat leuke kroegen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor je lieve reactie :) Het klopt inderdaad wat je zegt..
      En als ik weer eens naar de kroeg moet voor school, gaan wij samen!

      Verwijderen
  2. Ik vind je een dapper iemand. Ik zit op een christelijke school, waarvan de meesten in een veel zwaardere kerk zitten als ik.

    Ze kunnen eigenlijk niet geloven dat ik gered ben. Dan moet je eerst dit en eerst dat meemaken. Ik probeer nu door mijn leven te laten zien dat ik bij Jezus hoor en dat leven met Hem zo mooi is.

    Jij op jou plekje en ik op 't mijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bij jou is het dus eigenlijk tegenovergesteld - maar ook heel moeilijk, lijkt mij...
      Als jij met Jezus wilt leven en dat uitdraagt, maakt het niet uit in welke kerk je zit of welke levensstijl je hebt. Ik heb ook op jouw blog rond zitten kijken en aan je berichten te zien, straal je inderdaad uit dat je geniet van het leven met God. Ik zou me vooral niet laten 'indammen' door mensen die beweren dat je aan allerlei extra dingen moet voldoen om gered te zijn... De Bijbel is gewoon glashelder wat dat betreft: als je belijdt en gelooft dat Jezus voor jou gestorven is (en opgestaan!) en als je ook zo wilt leven, dan ben je gered. Laat niemand dat van je afnemen :)
      Voor jou is er dus ook een taak weggelegd op je school. Anders dan die van mij, maar net zo belangrijk, denk ik!
      Leuk dat je af en toe een reactie achterlaat trouwens :)

      Verwijderen
  3. Ik heb het helemaal gelezen en ik vind het een bijzonder stukje. Ik wil je graag bemoedigen dat God je de vrijheid en vrede zal geven om te blijven wie jij bent, als een kind van dit erfdeel waar je in gelooft..

    Keep the faith ;)

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hoi Anne,
    ik kwam op je blog terecht, en las je stukje.
    En ik wil je even laten weten dat het super is dat je als christen op je school aanwezig bent. Je hebt een ander wereldbeeld dan veel andere studenten, en dat mag je gewoon benoemen, en er gepaste 'trots' voor hebben (niet trots op jezelf, maar blij met Christus, op wie Hij is).

    Be blessed!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Heel erg bedankt voor de reactie en bemoediging!

      Verwijderen
  5. Mooi geschreven Anne! Ik ben het helemaal met je eens;)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Mirjam! Wat leuk dat je een reactie achterlaat!

      Verwijderen
  6. Hoi Anne, via de blog van Indy kwam ik hier terecht.Mijn jongste zus zit in haar 4e jaar van de kunstacademie in Utrecht. Zij gaat haar scriptie schrijven over geloven en kunst. Ik vind het mooi dat je op zo jongen leeftijd dit uit wil dragen tussen mensen die er vaak anders over denken. Fijn dat je lichtdrager wil zijn.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beste Mirjam, bedankt voor uw reactie! Wat een goed onderwerp voor een scriptie; geloven en kunst. Daar valt natuurlijk heel veel over te zeggen... Nogmaals bedankt voor het berichtje, ik vind het erg leuk dat zoveel mensen de moeite nemen om hier wat achter te laten.

      Verwijderen
  7. Wijnand van der Velden2 mei 2012 om 17:06

    Ik lees niet zo actueel, dus een reactie van 5 maart :) haha, maar niet minder gemeent! Ik was ontroert om te lezen hoe je het moeilijk vind, maar wel de keuze hebt gemaakt om te blijven staan en voor GOD te gaan... Keep on Girl! Ben helemaal trots op je...

    enne als je het eens zat bent, of zin heb in koffie= de tuinbank staat weer buiten :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hoi Wijnand! Bedankt voor je bemoediging! En ik hou je aanbod in gedachten, wie weet kom ik over een tijdje wel eens langs :)

      Verwijderen
  8. Mooi geschreven en zo waar! Gods liefde overwint alles!

    Liefs
    Caro

    BeantwoordenVerwijderen
  9. Hoi Anne,
    Ik lees voor het eerst een blog van je. En dan deze! Wat moedig van je! Mijn dochter overweegt om naar een kunstacademie te gaan, maar ziet er tegenop, juist om die redenen die jij hier noemt. Daarom ben ik benieuwd: hoe gaat het nu met je? En, zou je het andere christelijke jongeren juist afraden of niet om hier te gaan studeren? Dank alvast voor je reactie!
    Jacoline

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Beste Jacoline,
      Helaas kom ik er nu pas achter dat hier een reactie is achtergelaten! Het spijt me voor de late reactie.
      Met mij gaat het heel erg goed!
      Om in te gaan op uw vraag: ik denk dat het puur aan de persoon ligt. Je moet wel echt sterk in je schoenen staan om 'stand te houden', want er komen ontzettend veel verleidingen op je af.
      Maar sowieso kan ik het elke christen aanraden om verder te kijken dan de christelijke wereld. Het is soms zwaar, maar je leert er zoveel van! Dingen die je eerst nooit opvielen, of waar je al een mening over dacht te hebben, blijken toch anders te zijn. Het verandert je wel, zo'n studie op de kunstacademie. Voor mij is dit ten positieve. Als uw dochter er vertrouwen in heeft, dan zou ik het haar zeker aanraden.
      Groeten, Anne

      Verwijderen